இது ஒரு பொருளின் அல்லது ஒரு விஷயத்தின் அழகையும் பெருமையையும் காண்பவர்களுடைய பார்வையைப் பொறுத்தே உள்ளது என்பதை விளக்கும் வகையில் அமைந்த பழமொழியாகும். ஆனால், இப்பொழுது நாயைக் காணும்போது அதை அடிப்பதற்கு கல்லை காணோம் என்றும், கல்லைக் காணும் பொழுது நாயை காணவில்லை என்னும் பொருள்பட கூறப்படுகிறது. பைரவரின் வாகனமாக நாயை பார்க்கும்பொழுது, அதை இறைவனின் அம்சமாக நினைத்து வணங்க வேண்டும். நாயின் வடிவத்தில் இருக்கும் கற்சிலையை பார்க்கும்போது அதை நாய் என்று நினைத்தால் நாயாகவும், வெறும் கல் என்று நினைத்தால் கல்லாகவும் தெரியும். அதாவது, பார்ப்பவரின் பார்வையைப் பொறுத்தே எதுவும் உள்ளது என்பதைக் குறிக்கிறது.

சோழியன் என்பது பிராமண சமுதாயத்தின் ஒரு பிரிவு. பொதுவாக, பிராமணர்கள் தலைக்குப் பின்பக்கம் அடர்த்தியாக குடுமி வைத்திருப்பார்கள். ஆனால், சோழியன் பிரிவை சேர்ந்தவர்கள் மலையாள நம்பூதிரியைப் போல தலையின் முன்பக்கத்தில் முடியும்படி முன்குடுமி வைத்திருப்பார்கள். சோழியர்களின் குடுமி தலையின் முன் பக்கத்தில் அடர்த்தியாக முடியப்பட்டாலும் அது சும்மாட்டுக்கு இணையாக இருக்க முடியாது. 'சும்மாடு' என்பது சுமை தூக்குபவர்கள் தலையில் துணியை சுருட்டி வைத்துக்கொண்டு அதன் மேல் சுமையை வைத்து தூக்குவார்கள். முன்குடுமி எவ்வளவு கட்டையாக இருந்தாலும் சும்மாடு போல் ஆகாது. அதாவது சும்மாட்டுக்கு இணையாகாது. அவர்களும் சுமை தூக்கும்பொழுது சும்மாடு வைத்துதான் தூக்க வேண்டும். ‘சோழியன் குடுமி சும்மாடு ஆகாது’ என்பதுதான் இப்படி மருவியுள்ளது.